Ciało potępionych strasznie zeszpecone będzie

     ­Pierwotnym dziedzicem Miejskiej Górki, prawdopodobnie i jej założycielem, na co wskazuje chociażby sama nazwa tylko, był możny ród Górków herbu Łodzia, który w Polsce zasłynął niegdyś nie tylko z samego bogactwa, ale i z burzliwości. Żaden z Górków nie wystawił jednak w Miejskiej Górce swego zamku, z czego wnioskować można, że rodzina ta, osiadłszy w innych dobrach, które po całej Polsce dzierżyła i tam wzbiwszy się w potęgę, nigdy tu nie mieszkała. Jak wielkie były wówczas posiadłości tego rodu, dowodzi testament Andrzeja Górki, generała Wielkopolski, zmarłego w roku 1551. Trzem jego sY110m Łukaszowi, Andrzejowi i Stanisławowi przypadło w spuściźnie: pierwszemu miasta Szamotuły, Sieraków, Wronki, pałac w Poznaniu Oraz kilka wsi w ziemi Sandomierskiej i Sieradzkiej; drugiemu miasta Koźmin, Osieczna, Górka i Jutrosin, prócz tego z królewskiego miasto Gniezno i kilka starostw w ziemi Krakowskiej i Rusi; trzeciemu wreszcie miasta Kórnik, Bnin, Wieleń, Czerniejewo i Czempiń, dalej wsie Żegrze i Rataje pod Poznaniem i pokaźna ilość wiejskich osad w okolicy Krakowa, Lublina i Chełmna. Dziś jeszcze istnieją zamki względnie pałace w Poznaniu, Kórniku, Czempiniu, Osiecz nie, Koźminie, Szamotułach, które Górkom zawdzięczają swoje powstanie i które dają nieme świadectwo minionej potędze i bogactwu tego rodu.

Rawicz

     W czasie reformacji byli Górkowie najgorliwszymi krzewicielami przeróżnego sekciarstwa w Polsce. Cała niemal szlachta Wielkopolski pod wpływem starego Andrzeja z Górki przyjęła z czasem obrządki różnych sekciarzy i innowierców, głoszących często najskrajniejsze i najdziwaczniejsze brednie i herezje. Był to straszny cios, jaki zadał ród Górków kościołowi katolickiemu na gruncie wielkopolskim. Rozsiewane przez niego zgorszenie nie znało granic i nie liczyło się z niczym, nawet z godnością własną. W czasie, kiedy na tronie biskupim w Poznaniu zasiadywał zasłużony członek tego rodu, biskup Uryel Górka, zwołuje Stanisław Górka, wojewoda poznański w roku 1580, jakby na urągowisko, synod luteraflski do Poznania i przewodniczy mu. Cierpiał z tego powodu pobożny biskup Górka strasznie, i kiedy niew­ymowny ból wezbrał w skołatanym sercu jego do tego stopnia, iż zdawało się, że pęknie, usta świętobliwe wypowiedziały podświadomie takie oto straszne słowo: "Boże, wymaż ród ten przeklęty z karty dziejowej !".

dalej >>>

Rawicz